Eerste week in Boulder

Image altOk, het is weer tijd voor een verhaaltje! Afgelopen week ben ik dus begonnen op de universiteit. De universiteit heeft een hele grote campus waar kosten nog moeite gespaard worden om alles er piekfijn uit te laten zien. Er is zelfs een american footballstadion op de campus onder supervisie van de mascotte en held van Boulder ‘Ralpie’, een bronzen bizon 😉  Na een registratiesessie van een dag op de campus, waar ik van kantoor naar het footballstadion werd gestuurd (waar ook kantoren in zitten) kon ik beginnen. Ik werd rondgeleid door mijn afdeling, maar omdat iedereen nog op vakantie was, was dat snel gedaan 😉 Mijn werkplek is in een kantoortje waar ik met 5 of 6 andere promoverende studenten zit, dat is dus wel gezellig. Katja, mijn begeleidster heeft meerdere onderwerpen die we de komende tijd gaan bekijken, dus ik heb wel het een en ander te doen. We gaan kijken naar de druppelgrootte en de valsnelheid van regendruppels in MCS-onweers complexen (Mesoscale Convective Systems). Dit wordt gemeten met de instrumenten die hieronder op een foto te zien zijn. Verder gaan we kijken naar de effecten van de locale condities, orografie en golven op het ontwikkelen van MSC’s in de Zwitserse alpen. (ja idd, ik ben naar de USA gekomen om de alpen te bestuderen, haha).

Mijn collega’s zijn allemaal superaardig en ik ga er tussen de middag mee op pauze, althans, ik probeer ze mee te krijgen. Amerikanen zijn namelijk niet gewend aan pauze, ze eten hun bammetje achter de pc en werken verder. Zo nu en dan gaan ze wel eens als ze geen lunch bij zich hebben. En daar hebben we dan het universitaire vreetcentrum voor, waar je van hamburgers tot broodjes gezond kan bestellen. Ik heb mijn collega’s al beloofd hen voortaan elke dag mee proberen te slepen, omdat een lunchpauze natuurlijk gewoon moet! (studenten gaan overigens wel gewoon op pauze, maar de werkende staff hier schijnbaar niet, dat is tenminste wat ik vernomen heb vooralsnog).

Dinsdag hadden we een BBQ’tje met het huis voor de nieuwkomers en de mensen die weggaan. Was erg gezellig en goed om iedereen wat beter te leren kennen. Woensdag werd ik opgebeld door een Amerikaan, Eric die probeert Fries te leren, ja je bedenkt het niet, ik loop weer tegen een geboren en getogen Amerikaan uit Boulder Colorado aan die Fries aan het leren is 😉 Volgens hem is Fries de moedertaal waaruit het engels later uit ontstaan is. ‘s Avonds nodigde hij me uit op een ‘feest’ waarbij vrienden van hem foto’s en verhalen lieten zijn van hun missie in Afghanistan, waarna hij me vertelde over zijn passie voor Fries. Na hem aangewezen te hebben waar Ureterp lag op de metersgrote kaart van Friesland aan zijn muur, vertelde hij zelfs over Grutte Pier en is hij ook nog eens bevriend met Piter Wilkens ook wel bekend van het nummer ‘Henkie Cola’, Henk dit ga je mooi vinden;) Het kan bijna niet gekker toch!? De verhalen over het GPG heb ik hem beloofd binnenkort eens uit te leggen.

Donderdag ben ik met mijn huisgenoten de cocktailbar in gegaan wat erg gezellig was. De cocktails vielen me al niet erg goed, maar ik wist toen nog niet dat ik ziek ging worden. Die nacht kreeg ik koorts en de dag erna werd ik wakker met koorts rond de 39 graden Celsius, maargoed leg dat maar eens uit in Fahrenheit 😉 Vrijdag ben ik toen na een uurtje op de uni maar naar huis gegaan en heb ik de hele dag geslapen en afgelopen weekend heb ik maar ff uiterust. Even beter worden. Of het te maken had met de vreemde beet die ik in mijn been heb zitten weet ik niet. Ik werd dinsdag wakker en voelde dat er iets door mijn bed kroop, het bleek een levensgrote spin met een diameter van 5cm te zijn, dus misschien dat die me gebeten heeft. De dader leeft overigens niet meer 😉

Goed het is weer mooi geweest ik brei d’r een eind aan. Hopelijk gaat het goed met iedereen aan de andere kant van de oceaan, hier alles prima afgezien van de ziekte, die hopelijk weer snel voorbij is.

Groeten, Roedi

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *